Wall Of Fame – Deel 4: The Cure
The Cure is een in 1976 in Crawley (Verenigd Koninkrijk) gevormde New Waveband. Oorspronkelijk heette de band The Easy Cure.
1979 met het album Three Imaginary boys. De eerste single, Killing an Arab, zorgde al meteen voor controverse vanwege het vermeende racistische karakter van het nummer. In feite was het gebaseerd op de roman ‘De vreemdeling’ van Albert Camus. De eerste twee platen van The Cure waren nog volledig doordrenkt van Punk.
In 1980 brak The Cure grootschalig door met de onheilszwangere LP Seventeen Seconds, waarvan de single A Forest een internationale hit werd. De stijl van Seventeen Seconds werd door sommigen gothic of post-punk genoemd; een stijl die zwaar aanleunt bij de muziek van Joy Division en waartoe ook Siouxsie and the Banshees zich bekeerden. Na Pornography zette Robert Smith, zanger/gitarist en bezieler van The Cure, de groep op non-actief en legde hij zich bijna volledig toe op Siouxsie and the Banshees, waar hij inviel als gitarist. Ook maakte hij toen samen met de bassist van the Banshees, Steven Severin, een plaatje dat uitgebracht werd onder de groepsnaam The Gloves.
Tijdens de jaren negentig en in het nieuwe millenium staat de band minder op de voorgrond, tot een nieuwe lichting succesvolle groepen, waaronder The Departure, The Go-Betweens, Interpol (band) en Editors The Cure als inspiratiebron citeren. In 2004 resulteert dit in een aantal nieuwe projecten en een nieuwe cd, The Cure genaamd, die volgens Robert Smith de essentie van de groep vat.
De muziek na de punk wordt wel eens new wave genoemd: de nieuwe golf. Deze benaming wordt echter snel synoniem voor de zwaar melancholische tegenhanger van de punk, verwoord door The Cure, The Smiths, Siouxie and the Banshees en Joy Division.
